Asset Publisher Asset Publisher

Użytkowanie

Użytkowanie lasu to korzystanie z jego zasobów – pozyskanie drewna, zbiór płodów runa leśnego, zbiór roślin lub ich części na potrzeby przemysłu farmaceutycznego, pozyskanie choinek, eksploatacja kopalin i wiele innych. Leśnicy umożliwiają społeczeństwu korzystanie z darów lasu, ale w sposób zapewniający mu trwałość.

Rozmiar pozyskania drewna określony jest w planie urządzenia lasu, który sporządzany jest dla każdego nadleśnictwa na 10 lat. Zapewnia on pozyskiwanie drewna w granicach nie tylko  nieprzekraczających możliwości produkcyjnych lasu, lecz także systematycznie zwiększających zapas drewna pozostającego w lasach, tzw. zapas na pniu. Krótko mówiąc, leśnicy prowadzą w lasach gospodarkę w sposób zapewniający ich trwałość i możliwość biologicznego odtwarzania.

O wielkości pozyskania drewna decyduje tzw. etat cięć określony w każdym planie urządzenia lasu. Jest to ilość drewna możliwa do wycięcia w określonych drzewostanach na określonej powierzchni  w okresie 10 lat, które obejmuje plan. Dzięki temu, że etat jest niższy niż przyrost drewna w tym samym okresie, następuje stały wzrost zapasu „drewna na pniu" (w Polsce pozyskuje się ok. 55 proc. przyrostu). Ocenia się, że zasobność polskich lasów wynosi obecnie ponad 2,049 mld m sześć. drewna.

Pozyskane drewno pochodzi z:

  • cięć rębnych – usuwania z lasu drzewostanów „dojrzałych"; ich podstawowym celem jest przebudowa i odtworzenie drzewostanów;
  • cięć pielęgnacyjnych (czyszczeń i trzebieży) – usuwania z lasu części drzew uznanych za niepożądane i szkodliwe dla pozostałych drzew i wartościowych elementów drzewostanu;
  • cięć niezaplanowanych – są one konsekwencją wystąpienia klęsk żywiołowych w lasach.

Przeczytaj więcej na www.lasy.gov.pl.

 

Po III rewizji Urządzania Lasu nastąpiła znaczna zmiana struktury siedlisk, a co za tym idzie typów rębni. W latach 1988-1997 Nadleśnictwo wykonało rębnie złożone na powierzchni 25 ha, a na lata 1998-2007 powierzchnia zaplanowana przez urządzanie wzrosła do 559 ha. Wynikiem tak drastycznej zmiany układu siedlisk jest fakt, że znaczna część drzewostanów 68% powierzchni jest częściowo zgodna z aktualnie określonymi siedliskami. Tak znaczący udzał drzewostanów częściowo zgodnych z siedliskiem wynika z braku w składzie dęba jako gatunku panującego. Aby zmienić powyższy układ zapoczątkowano przebudowę części drzewostanów niezgodnych z siedliskiem przez wprowadzanie podsadzeń dębem, bukiem i świerkiem w drzewostanach młodszych klas wieku. Znaczna część powierzchni leśnej Nadleśnictwa Gniezno około 50% znajduje się na zalesionych gruntach porolnych. Zalesienia te były prowadzone głównie w okresie powojennym. Fakt ten ma istotny wpływ na stukturę wiekową drzewostanów Nadleśnictwa. Około 60% powierzchni leśnej to drzewostany w przedziale wiekowym 20-60 lat. Znajduje to odzwierciedlenie w układzie sortymentowym - 70% pozyskiwanego drewna stanowi drewno średniowymiarowe, którego pozyskanie jest kosztowne w stosunku do cen uzyskanych ze sprzedaży 1 m3 drewna. Taki układ wiekowy determinuje efektywność ekonomiczną Nadleśnictwa. Typy rębni W gospodarstwie zrębowym zasadniczym rodzajem rębni jest rębnia zupełna pasowa Ib z szerokością pasa zrębowego do 60m i powierzchnią zrębu do 4ha. Na siedlisku LMśw w celu przebudowy litych drzewostanów sosnowych na mieszane w miarę możliwości projektowano rębnię gniazdową zupełną IIIa o szerokości pasa manipulacyjnego do 100m i powierzchni do 6ha. W drzewostanach, w których istnieje odnowienie naturalne lub sztuczne lub istnieją możliwości jego uzyskania pod osłoną drzewostanu zastosowano rębnie złożone IIb (częściowa pasowa) lub IIIb (gniazdowa częściowa).


Asset Publisher Asset Publisher

Zurück

Nadleśnictwo Gniezno

Nadleśnictwo Gniezno

Tereny Nadleśnictwa Gniezno to najstarszy historycznie region kraju związany z początkami Państwa Polskiego. Historia osadnictwa na tym obszarze sięga już VIII wieku. Przebiega tutaj szlak Piastowski www.szlakpiastowski.com.pl będący jednym z najciekawszych szlaków turystycznych w Polsce.

Grunty Nadleśnictwa Gniezno położone są w województwie wielkopolskim, na terenie dwóch powiatów: gnieźnieńskiego www.powiat-gniezno.pl oraz słupeckiego www.powiat.islupca.pl. Powierzchnia ogólna Nadleśnictwa wynosi 19.635 ha, powierzchnia lasów 18.520 ha, w tym powierzchnia lasów ochronnych 16.480 ha. Lasy ochronne (glebochronne, wodochronne i masowego wypoczynku) stanowią 91.1% powierzchni leśnej Nadleśnictwa. Lesistość Nadleśnictwa wynosi 14,9%. Nadleśnictwo Gniezno prowadzi gospodarkę leśną na terenie dwóch obrębów: Popowo Podleśne (L-ctwa: Brody, Kowalewko, Nowaszyce, Las Miejski, Zakrzewo) oraz Skorzęcin (L-ctwa: Stary Dwór, Piłka, Skorzęcin, Hutka, Smolniki, Dolina, Wólka). Tereny Nadleśnictwa Gniezno to najstarszy historycznie region kraju związany z początkami Państwa Polskiego. Historia osadnictwa na tym obszarze sięga już VIII wieku. Przebiega tutaj szlak Piastowski www.szlakpiastowski.com.pl będący jednym z najciekawszych szlaków turystycznych w Polsce. W zasięgu granic administracyjnych Nadleśnictwa Gniezno znajduje się szereg obiektów zabytkowych: grodziska stożkowe nad jeziorem Powidzkim i w Jankowie Dolnym, zabytkowe budynki i dwory w okolicznych wsiach:Niechanowo, Orchowo, Osówiec, Powidz, Skorzęcin, Jankowo Dolne, Folwark Piaski. Najchętniej odwiedzanymi miejscami są: Katedra i Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie, Wielkopolski Park Etnograficznyw Dziekanowicach oraz Ostrów Lednicki. Liczne muzea, skanseny, a także obiekty o charakterze archeologicznym stanowią atrakcje podkreślające historyczno-kulturowy charakter regionu.